{loadnavigation}

Charles Baudelaire (1821-1866)
Recueil : Les Fleurs du Mal (1857) — Spleen et Idéal

Franciscæ meæ laudes

Novis te cantabo chordis,
O novelletum quod ludis
In solitudine cordis.
 
Esto sertis implicata,
O femina delicata
Per quam solvuntur peccata !
 
Sicut beneficum Lethe,
Hauriam oscula
de te,
Quæ imbuta es magnete.
 
Quum vitiorum tempestas
Turbabat omnes semitas,
Apparuisti, Deitas,
 
Velut stella salutaris
In naufragiis amaris…..
Suspendam cor tuis aris !
 
Piscina plena virtutis,
Fons æternæ juventutis,
Labris vocem redde mutis !
 
Quod erat spurcum, cremasti ;
Quod rudius, exæquasti ;
Quod debile, confirmasti.
 
In fame mea taberna,
In nocte mea lucerna,
Recte me semper guberna.
 
Adde nunc vires viribus,
Dulce balneum suavibus
Unguentatum odoribus !
 
Meos circa lumbos mica,
O castitatis lorica,
Aqua tincta seraphica
;
 
Patera gemmis corusca,
Panis salsus, mollis esca,
Divinum vinum, Francisca !